Sukcesy i porażki wywiadu polskiego 1918-1945

Po ponad dwudziestu latach ożywionych badań stosunkowo już licznej grupy historyków służb specjalnych II Rzeczypospolitej, wykorzystujących w tym celu zarówno archiwa krajowe (głównie Centralne Archiwum Wojskowe w Warszawie), jak i emigracyjne (Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie) oraz zagraniczne (głównie Rosyjskie Państwowe Archiwum Wojskowe w Moskwie), nadszedł czas na zbilansowanie efektów ich funkcjonowania, na analizę nie tyle sukcesów, co przede wszystkim porażek poniesionych przez te służby. Krytyczne spojrzenie na sposób prowadzenia poszczególnych operacji, na przedłożone wnioski, czy wreszcie na politykę kadrową w obrębie służby, pozwoli przewartościować część z występujących w obiegu naukowym ocen polskiej polityki zagranicznej oraz polityki obronnej. Zasadniczym celem niniejszej publikacji – rozpoczynającej serię wydawniczą pt. Sukcesy i porażki wywiadu polskiego 1918–1945, poświęconą różnym aspektom aktywności wojskowych służb specjalnych II Rzeczypospolitej, jest zwrócenie uwagi na zagadnienia dotychczas niepodejmowane i tym samym wskazanie nowych obszarów w badaniach nad ich działalnością.