Seks w III Rzeszy

Gdy hitlerowcy dochodzili do władzy, zapowiadali, że oczyszczą Niemcy z liberalnej zgnilizny. Życiem rządzić miała zasada: "Ty jesteś niczym, twój naród jest wszystkim". Państwo rozciągało kontrolę nawet na zachowania seksualne. Trzecia Rzesza - w odróżnieniu od Drugiej, zdegenerowanej jakoby przez system weimarski - dzieliła swych poddanych na dwie grupy: seksualność jednych była pobudzana i wykorzystywana przez państwo, a drugich - niszczona. Potomstwo pierwszych było wspierane, tych drugich natomiast - zakazane administracyjnie. Państwo od 1939 r. odznaczało wielodzietne matki "króliczymi" (jak mawiano złośliwie) orderami. Jednocześnie poddawało przymusowej sterylizacji tych, których prokreacja była niepożądana, a w czasie wojny karało śmiercią dopuszczających się "zhańbienia rasy". Hitler domagał się kontroli życia intymnego Niemców w celu wyhodowania "homo germanicus”, aryjskich, zdrowych, pracowitych, silnych, idealnych pod względem rasowym obywateli "1000-letniej Rzeszy". Jednocześnie konieczne było wyeliminowanie podludzi oraz tych Niemców, którzy nie odpowiadali ideałom nazizmu. Trzeba było zniszczyć stare ideały małżeństwa i w to miejsce wprowadzić wielożeństwo, płodzenie dzieci przez reproduktorów rasy panów, głównie z szeregów SS. Autorka, Anna Maria Sigmund, dowodzi, że mimo nacisków i olbrzymiej propagandy nie spełniły się plany Trzeciej Rzeszy, a wymogi wojny totalnej zmusiły Hitlera do zaakceptowania obecności kobiet poza salami porodowymi i kuchnią w szeregach pomocniczych Wehrmachtu i w przemyśle zbrojeniowym. Ostatecznie niemieckie kobiety stały się ofiarami zbrodniczej polityki nazistów.