Ucieczki z PRL

Grupa osób opuszczających PRL na skutek selektywnego prześladowania (tak precyzuje się definicję uchodźcy) była tylko częścią ogółu emigrantów, w okresach wzmożonego odpływu względnie nieliczną. Wobec faktu zablokowania drogi swobodnej emigracji, osoby, które z różnych względów nie widziały możliwości dalszego życia w Polsce Ludowej, podejmowały decyzję o wydostaniu się z kraju nielegalnie. Obywatele PRL ryzykowali życiem, aby wydostać się z kraju rządzonego przez komunistów. Uciekano na wszelkie możliwe sposoby, przekraczając granicę w specjalnie skonstruowanych skrytkach ukrytych w pociągach, ciężarówkach i przeprawiając się łodziami przez Bałtyk. Jarosław Molenda w swej książce podkreśla, że indywidualne i zbiorowe ucieczki na ogół kończyły się niepowodzeniem. Jednakże ucieczki i plany dostania się do "wolnego świata" to także konieczna do zapamiętania, inna historia PRL - stanowiąca pożyteczną lekcję dla przyszłych pokoleń.