Ku chwale Wieniawy

W lipcu 2001 roku minęła 120 rocznica urodzin, a w lipcu 2002 przypadała rocznica śmierci bodaj najpopularniejszego polskiego ułana XX wieku, legendarnego żołnierza, poety i dyplomaty, Generała Dywizji dr. Bolesława Wieniawy-Długoszowskiego. Adiutanta Marszałka Józefa Piłsudskiego, Komendanta Garnizonu i Placu miast stołecznego Warszawy, dowódcy w kawalerii konnej, attache wojskowego w Bukareszcie, ambasadora RP w Rzymie i wreszcie wyznaczonego przez Ignacego Mościckiego we wrześniu 1939 roku następcą na urząd prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Wieniawa był także literatem, tłumaczem i wielkim przyjacielem artystów. Człowiek uwielbiany niemal przez wszystkich, posiadający nieskazitelne maniery, zawsze elegancki, przystojny mężczyzna, zawsze bardzo pogodny i dowcipny. Uważany przez przełożonych za bardzo dobrego oficera, wysoce inteligentnego i honorowego. Był jakby spadkobiercą naszej romantycznej i szwoleżerskiej fantazji. W książce zamieszczono wiele interesujących fotografii.