Generalski Konterfekt. Biografia zbiorowa dowódców częstochowskiej 7 Dywizji Piechoty 1921-1939

Książka jest biografią zbiorową dowódców 7 Dywizji Piechoty (Częstochowa) w okresie pokoju (1921-1939). Dywizją dowodzili generałowie: Eugeniusz Pogorzelski, Paweł Szymański, Emil Prochaska, Stanisław Wróblewski, Mieczysław Dąbkowski, Wacław Stachiewicz i Janusz Gąsiorowski. W książce przedstawiono czas i miejsce urodzenia tych ludzi, ich pochodzenie społeczne, wykształcenie cywilne i wojskowe, służbę w armiach zaborczych lub Legionach Polskich, a także w armii II Rzeczypospolitej, sygnalizując rany odniesione na frontach, stan zdrowia, wygląd zewnętrzny, zainteresowania osobiste (np. naukowe lub muzyczne), pobyt w niewoli, czas życia i okoliczności śmierci czy sprawy tzw. rodzinne. Szczególny nacisk położono na walory fachowe i predyspozycje wojskowe generałów - zawsze na szerokim tle polityczno-militarnym. Dwaj ostatni dowódcy 7 Dywizji Piechoty to szefowie Sztabu Głównego. Generał W. Stachiewicz dowodził dywizją w latach 1933-1935, a następnie objął - po generale J. Gąsiorowskim - tak ważne stanowisko w armii. Nastąpiło to wkrótce po śmierci marszałka Józefa Piłsudskiego. Natomiast J. Gąsiorowski wymienił W. Stachiewicza w Częstochowie. Zatem przedostatni szef Sztabu Głównego kierował obroną w rejonie Częstochowy (Wrzesień 1939). Samotna 7 Dywizja Piechoty broniła się dzielnie i uległa wobec nieporównywalnej, przygniatającej przewagi wroga na lądzie i w powietrzu.