Szkolnictwo, nauka i technika wojsk łączności w latach 1921-1939

Książka jest częścią III tomu 1 Historii wojsk łączności WP. Przedmiotem niniejszej pracy są kwestie odnoszące się do rozwoju szkolnictwa, zasad taktycznych organizacji łączności oraz wyposażenia oddziałów i pododdziałów w środki łączności. Autor omawia powstanie i przemiany organizacyjne ośrodka szkolenia kadr łączności w Zegrzu oraz Oficerskiej Szkole Inżynierii w Warszawie. Podejmuje próbę oceny programów nauczania, przedstawia problem szkolenia kadr podoficerskich. Zwraca uwagę na ogólnopaństwową rolę kursu kobiecego personelu pomocniczego - tzw. "juzistek". W załącznikach znajdziemy obsady personalne, biogramy dowódców, etaty szkół i obozów wyszkolenia, ramowe programy kursów, wykaz absolwentów Szkoły Podchorążych Inżynierii w Warszawie i Szkoły Podchorążych Łączności w Zegrzu. Pracę uzupełniają zdjęcia archiwalne, przedstawiające m.in. gołębnik polowy.