Szpiegowski arsenał bezpieki

Album prezentuje jedno z mniej dotychczas znanych zagadnień funkcjonowania aparatu bezpieczeństwa, jakim było uzyskiwanie informacji za pomocą środków technicznych. Publikacja przedstawia działalność trzech pionów technicznych aparatu bezpieczeństwa w Polsce w latach 1955–1989. Na wybranych przykładach autorzy scharakteryzowali metody stosowane przez funkcjonariuszy podczas obserwacji, podsłuchiwania rozmów, przeprowadzania tajnych przeszukań oraz kontroli korespondencji, które miały na celu inwigilację społeczeństwa. W ten sposób udało się pokazać obraz bezpieki kontrolującej życie obywateli za pośrednictwem ukrytych aparatów, kamer, mikrofonów. Jednocześnie niniejszy album jako publikacja historyczna prezentuje jedynie wycinek możliwości kontroli obywatela przez państwo totalitarne, które stosowanych przez siebie metod i urządzeń nie zamierzało nigdy przed społeczeństwem ujawnić.