Pisarz w czasach wojny i emigracji

Publikacja przedstawia i analizuje końcowy okres życia i twórczości Ferdynanda Goetla (1890-1960), przypadający na lata II wojny światowej i powojennej emigracji. Pisarz uczestniczył wtedy w wielu istotnych wydarzeniach. W czasie niemieckiej okupacji organizował w Warszawie pomoc dla literatów, brał czynny udział w konspiracyjnym życiu kulturalnym, pojechał także z pierwszą polską delegacją na miejsce odkrytej w Katyniu zbrodni. Po wojnie, ścigany z powodów politycznych przez władze komunistyczne, znalazł się na emigracji w Londynie. Żyjąc w trudnych warunkach materialnych, dotknięty ponadto poważną chorobą oczu, nie zaprzestał twórczości literackiej, którą potwierdził swoją pozycję wybitnego twórcy. Szczegółowa rekonstrukcja biografii pisarza osadzona jest na szerszym tle historycznym i dokonywana w oparciu o świadectwa i dokumenty różnego pochodzenia. Prezentacja twórczości, usystematyzowanej według kryterium genologicznego, omawia wszystkie uprawiane przez Goetla dziedziny pisarstwa (nowelistyka, powieści, proza wspomnieniowa, dramaturgia, próby poetyckie oraz publicystyka). Całość dopełnia bibliografia zawierająca zarówno wykaz utworów Goetla, jak i tekstów poświęconych opisujących życie i twórczość pisarza.