Modernizm w Nowej Hucie

Przeobrażania polityczne wpłynęły wtedy na zmianę sytuacji w szeroko pojętej sztuce. Był to czas odwilży, zza żelaznej kurtyny docierały do kraju nowe prądy w filozofii, literaturze, muzyce, plastyce i wzornictwie przemysłowym. Lata 1956–1970 to czas względnego otwarcia Polski na świat. Niniejsza publikacja prezentuje przemiany, jakie zaszły w architekturze Nowej Huty od przełomowego roku 1956, kiedy zerwano z socrealistyczną zabudową na rzecz nowej, modernistycznej. Owe zmiany pojawiają się jeszcze w obrębie starego kompleksu, ale przede wszystkim w urbanistyce nowych osiedli, które powstały poza wytyczonym pierwotnie planem. Nowe osiedla wybudowano na terenie Wzgórz Krzesławickich i Bieńczyc. Granicą czasową jest rok 1970, stąd ekspozycja i katalog zawierają również wstępne projekty Mistrzejowic. Wtedy również zmieniło się postrzeganie wnętrz mieszkalnych. Pojawiła się moda na urządzanie mieszkań, a nie na ich meblowanie. W publikacji zaprezentowano również meble, jakie spotykało się w mieszkaniach z tamtych latach – zarówno te stworzone w nowoczesnym duchu, jak i te utrzymane w tradycyjnym stylu, tzw. meble na wysoki połysk.