Kafle w zbiorach Muzeum Historycznego Miasta Krakowa

Od średniowiecza krakowscy garncarze wykonywali naczynia, figurki gliniane, dachówki oraz kafle. Zajmowali się też stawianiem pieców. W Polsce do XVIII w. terminy "zdun" i "garncarz" używane były zamiennie. Zawód kaflarza i zduna wyodrębnił się wraz z powstaniem kaflarni. Książka jest już piątym wydawnictwem z serii: Katalog zbiorów Muzeum Historycznego Miasta Krakowa. Zbiory kafli tam przechowywane poprzez swoją liczbę, różnorodność i jakość odzwierciedlają historię miejscowego garncarstwa. Kafle stanowią liczną grupę zabytków muzeum (ponad 430 obiektów). Niemal wszystkie pochodzą z domów i kamienic Krakowa i dawnego miasta Kazimierz (wyjątkiem jest cenny zespół 10 gotyckich kafli z Oświęcimia). Wiele z przedstawionych w katalogu obiektów należy do najdawniej pozyskanych do zbiorów zabytków, zgromadzonych jeszcze w Archiwum Aktów Dawnych. Kolekcja powiększała się systematycznie dzięki przekazom krakowskich Pracowni Konserwacji Zabytków i Zamku Królewskiego na Wawelu. Kafle były także ofiarowane przez prywatne osoby oraz kupowane od oferentów.