Sylvia Plath w Nowym Jorku. Lato 1953

Sylvię Plath pochłaniała materialna kultura jej czasów. Wbrew krzywdzącemu wizerunkowi cierpiącej artystki, znajdowała przyjemność w strojach, makijażu, czasopismach i jedzeniu. Sylvia była bardzo towarzyska - pracowała społecznie, należała do wielu stowarzyszeń, chodziła na wykłady, przyjęcia i potańcówki. W wieku dwudziestu lat postrzegała się raczej jako część grupy rówieśniczej niż samotną jednostkę... Sylvia Plath popełniła samobójstwo, zatruwając się gazem. Miała trzydzieści lat, na zawsze więc już pozostanie trzydziestolatką, która upinała długi warkocz dookoła głowy niczym brązową koronę. Jej cera zrobiła się bledsza z powodu bezsenności i angielskie pogody - panowała wtedy zima stulecia. Było najzimniej od czasu, gdy za króla Jerzego zamarzła Tamiza. Autorka książki, Elizabeth Winder, ukazuje czytelnikowi świat Sylvii, zanim stała się jedną z największych i najbardziej wpływowych poetek XX wieku. To niezwykłe spojrzenie na młodą Plath i miesiąc, który położył podwaliny pod przełomową książkę "Szklany klosz" - autobiograficzną powieść, w której opisała doświadczenia z Nowego Jorku i późniejszą próbę samobójczą.