Syndrom Jałty

Trzecia książka Andrzeja Kastorego wydana w serii Rozpraw Wydziału Historyczno-Filozoficznego PAU – po tomach Mocarstwa wobec kryzysów w europejskich krajach sowieckiej strefy wpływów 1948–1968 (2015) oraz Jugosławia w polityce Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i Związku Sowieckiego 1948–1956 (2018) – zamyka tematykę polityki światowych mocarstw wobec kryzysów w tzw. krajach demokracji ludowej. Podobnie jak w poprzednich publikacjach, wydarzenia dziejące się w Polsce przedstawione zostały na tyle, na ile było to konieczne do zrozumienia ich ocen dokonywanych za granicą. I właśnie te oceny, reakcje polityków i dyplomatów, cała kuchnia polityki zagranicznej, stanowią główną treść książki. Narracja prowadzona jest chronologicznie, omawiane są kolejne polskie miesiące: od marca 1968 po grudzień 1980. Bogaty i różnorodny materiał źródłowy: wspomnienia uczestników wydarzeń, relacje prasowe, publikowane i niepublikowane dokumenty z archiwów z Waszyngtonu, Londynu, Brukseli, jest punktem wyjścia do opowieści o tym, jak obraz Polski w oczach przywódców i opinii publicznej światowych mocarstw ewoluował od „sowieckiego satelity” do „kolebki Solidarności”.