Wolność w niewoli

Być wolnym w czasach niewoli. Czy to możliwe? Zagórski odpowiada, że tak, że wszystko zależy nas samych. Autor przedstawił życie codzienne w okupowanej Warszawie, opowiedział jak żyła ulica. Mimo panującego terroru, łapanek i masowych rozstrzeliwań ludzie żyli nadal. Leon Schiller pisał sztuki i jedną z nich wystawił potajemnie podczas okupacji. Córka profesora Askenazego tworzyła podziemną "piątkę" z aktorami przedwojennymi. Niektórzy z nich poszli na współpracę z Niemcami. Walka o władzę była w podziemiu jeszcze bardziej bezwzględna niż przed wojną. Donosy i prowokacje, wyroki zasłużone lub nie, były bronią obosieczną. Zagórski ukazał całą tę plejadę postaci, skupiając się jedynie na tych, których poznał osobiście. Autor czasem tyko przytacza relacje tych, którym bezgranicznie ufał, jak w przypadku opowieści o pobycie marszałka Śmigłego-Rydza w Warszawie podczas okupacji. Wacław Zagórski skupił się tylko na tych faktach, których był absolutnie pewien.Widząc bezwzględna walkę o władzę‚ wycofał się z polityki, starał się o przydzielenie konkretnej pracy w podziemiu. W końcu zaczął kierować tajną drukarnią, która podczas okupacji drukowała pisma od lewej do prawej strony. Tam znalazł swoje miejsce.