Ostkrieg

"Wojna to zawsze skomplikowany wynik czynników politycznych, militarnych i ekonomicznych" - pisze amerykański historyk Stephen G. Fritz, autor niedawno wydanej książki "Ostkrieg", monumentalnej historii wojny niemiecko-radzieckiej, który drobiazgowo rekonstruuje debaty w wewnętrznym kręgu Führera. Ostatecznym celem Hitlera była utopijna idea zdobycia przestrzeni życiowej dla Niemców - miało to polegać na wysiedleniu z zajętych terenów na Wschodzie słowiańskich podludzi, osiedleniu tam przede wszystkim Niemców i zbudowaniu germańskiego imperium. Jednak wojna z ZSRR miała mieć także bardzo realny cel ekonomiczny. Od 1939 r. Niemcy były w znacznej mierze odcięte od handlu zamorskiego przez brytyjską blokadę. Szczególnie brakowało im żywności i zwłaszcza ropy, a głównym niemieckim źródłem tego surowca były rumuńskie pola naftowe, raczej ubogie i pozostające w zasięgu wrogich bombowców. W 1940 r. na Rumunię przypadało aż 94 proc. niemieckiego importu ropy. W marcu 1941 r. gen. Georg Thomas, który w dowództwie wojsk lądowych był szefem biura uzbrojenia i gospodarki wojennej, ostrzegł, że istniejące rezerwy ropy wyczerpią się do października. "Jedyną możliwością poradzenia sobie z tym deficytem - pisał Thomas - będzie szybkie zdobycie i wykorzystanie pól naftowych Kaukazu, przynajmniej obszarów w pobliżu miast Majkop i Grozny (...). Jeżeli to się nie uda, musimy spodziewać się najbardziej poważnych reperkusji włącznie z nieprzewidywalnymi konsekwencjami wobec operacji wojskowych oraz przetrwania gospodarki". Stephen G. Fritz twierdzi, że ta właśnie kwestia miała decydujący wpływ nie tylko na decyzję o inwazji na ZSRR, ale także na strategię działań wojennych. Cały tekst: http://wyborcza.pl/alehistoria/1,133124,14231539,Wojna_o_czarne_zloto.html#ixzz3Wi5ZIHnB