Chłopcy Murrowa. Na frontach wojny i dziennikarstwa

Edward R. Murrow i William L. Shirer zaczęli relacjonować wydarzenia II Wojny Światowej tak, jak nie zrobił tego nikt przed nimi. Ich programy radykalnie zmieniły dalszą historię radiowego dziennikarstwa. "Chłopcy Murrowa" to pierwsza biografia utalentowanych korespondentów z zespołu CBS, którymi kierował Murrow. Byli oni przede wszystkim intelektualistami i mistrzami pióra, a ich wytrawnych analiz i relacji nie można było porównać z niczym, co wcześniej uważano za wiadomości radiowe. Dziesięciu mężczyzn i jedna kobieta - między innymi takie sławy jak Eric Sevareid, Charles Collingwood i Howard K. Smith - wymyśliło nowy sposób relacjonowania wydarzeń, równocześnie zdobywając serca niezliczonych Amerykanów. Chłopcy, mający po dwadzieścia, trzydzieści lat, pełni młodzieńczej śmiałości, ukazywali słuchaczom najważniejsze wydarzenia wojenne. Shirer, wbrew rozkazowi Hitlera, pierwszy doniósł o niemiecko-francuskim zawieszeniu broni. Larry LeSueur wylądował razem z drugą falą oddziałów alianckich na plaży Utah w Normandii. Richard C. Hottelet pierwszy zawiadomił słuchaczy o niemieckiej ofensywie w Ardenach. Ci młodzi idealiści wierzyli, że zmieniają świat. Po zakończeniu wojny cieszyli się wielką sławą i mieli nadzieję, że nadal będą mogli przestrzegać surowych reguł zawodowej rzetelności. Jednak Ameryka pragnęła rozrywki, co w połączeniu z maccartyzmem, wpływami korporacji sponsorujących programy i narodzinami telewizji położyło kres wzorcom ambitnego dziennikarstwa, do jakich przywykli. Kilku Chłopców z powodzeniem kontynuowało pracę zawodową w telewizji, cały czas rywalizując o względy Murrowa, ale ich również prześladowało gorzkie poczucie, że nie są już na szczycie fali. Polskie wydanie różni się od oryginału amerykańskiego. Autorzy zmodyfikowali książkę, włączając do niej materiał mogący szczególnie zaciekawić Polaków.