Chłopiec w pasiastej piżamie

Drugie wydanie książki na polskim rynku wydawniczym. Poprzednie ukazało się nakładem Wydawnictwa Literackiego. Jeden chłopiec ma dziewięć lat. Jego ojciec jest wzorem doskonałości i nosi kapitalny mundur. Gdyby zapytać chłopca, czym zajmuje się jego ojciec, nie będzie umiał odpowiedzieć. Wie za to, że Furia wiąże z ojcem wielkie nadzieje. Chłopiec właśnie przeprowadził się z rodzicami do nowego domu, ale ten dom mu się nie podoba. Jest zimny i paskudny. Tu nie tylko nikt się nie śmieje, tu nikt nie ma powodów do radości. I ten widok z okna! Tajemniczy, przerażający, odpychający, a jednak w dziwny sposób hipnotyzujący. Drugi chłopiec też ma dziewięć lat. Zasadniczo nie można go zaliczyć do rasy ludzkiej, przynajmniej w sensie aktualnie przyjętym. Nosi pasiastą piżamę i opaskę z gwiazdą na ramieniu. Jest brudny i bosy. I głodny. W poprzednim istnieniu był synem zegarmistrza. Tutaj przywieziono go z rodzicami, ale matki dawno nie widział. Z okien jego baraku widać tylko drugi barak. Obaj spotkali się na granicy wyznaczonej drutem kolczastym i śmiercią. Doskonała proza. Powieść o zaskakującej dziecięcej znajomości, ale bynajmniej nie dla dzieci. To wręcz przypowieść o tym, że czasem nie wystarczy stanąć, w zdumieniu otworzyć szeroko oczy, a usta w kształcie literki "O"... Czasem trzeba zapytać, dlaczego? I kto decyduje, którzy ludzie mają nosić pasiaste piżamy, a którzy czarne mundury?