Wojna i miłość. Wspomnienia artylerzysty (1939-1945)

Dnia 1 września 1939 roku autor wspomnień był w Warszawie, tu obserwował naloty niemieckie, nastroje mieszkańców, przygotowania do obrony, objawy determinacji i paniki. Dnia 6 września on, jego ojciec, matka i siostra wyjechali ze stolicy pociągiem ewakuacyjnym Biura Przemysłu Wojennego. W Zamościu miało miejsce pierwsze pożegnanie, tylko ojciec i syn udali się w dalszą drogę, która wiodła przez Tarnopol do nadgranicznego Śniatynia. Dnai 18 września, gdy pokazały się już czołgi sowieckie, Grodzcy pożegnali się z ojczyzną i dołączyli do osób internowanych w Rumunii. Książka zawiera interesujące opisy życia w kolejnych obozach, w oczekiwaniu na wezwanie do wojska odtwarzanego we Francji. Czas wolny wypełniały dyskusje o niedawnej przeszłości i możliwych scenariuszach na najbliższe miesiące, rozpoczęła się nauka w improwizowanych szkołach i na kursach, by potem móc tę wiedzę wykorzystać w walce o honor i wolność ojczyzny.