Powroty

Książka to nostalgiczny portret przedwojennej Warszawy i przedwojennego Paryża, a potem historia emigracyjnego życia po katastrofie. Życia przede wszystkim dla innych. Felicja Lilpop-Krance (1908–1993) była drugą z czterech córek architekta Franciszka Lilpopa, projektanta m.in. domu towarowego Braci Jabłkowskich, i Haliny z Wieniawskich, bratanicy skrzypka i kompozytora Henryka Wieniawskiego. Dom Lilpopów w alei Róż odwiedzali poeci, malarze, muzycy – intelektualna i artystyczna elita Warszawy lat 30., a cztery piękne siostry nie opuszczały żadnego wernisażu, koncertu, premiery, balu. Felicja Lilpop-Krance opowiada o swoim życiu i niezwykłych ludziach, których dane jej było spotkać, nadzwyczaj barwnie i ciepło, z czułą pamięcią. Wrażliwa jest zarówno na urodę świata, jak i na sztukę, zwłaszcza malarstwo i muzykę. Spisywane po latach wspomnienia przeplata fragmentami dzienników i listów. Portrety Karola Szymanowskiego, Karola Stryjeńskiego, Zygmunta Waliszewskiego, Józefa Czapskiego, Neli i Artura Rubinsteinów, Romana Maciejewskiego – by wymienić tylko niektóre nazwiska – sąsiadują z wrażeniami z wystaw albo notatkami niemal reportażowymi, wśród których wyjątkowe miejsce zajmuje relacja z podróży do Polski w 1979 r.