Mozarabowie i ich liturgia

Mozarabowie pozostają do dziś otoczeni nimbem tajemniczości, postrzegani jako niespokojna, nieugięta mniejszość i określani jako "reszta" czy pozostałość po dawnej świetności chrześcijańskiego królestwa Wizygotów, którzy ocaleli po inwazji arabskiej na początku VIII wieku. Pozostawili po sobie dyskretne ślady, zwłaszcza w architekturze, kaligrafii i liturgii, które choć nie mówią wszystkiego, to jednak przekazują wystarczająco wiele wiadomości o ich codziennym życiu i wrażliwości religijnej. Próba odtworzenia chrystologii liturgicznej rytu hiszpańskiego wydaje się być dziełem trudnym, nie tylko z uwagi na szeroki zakres chronologiczny kryjący się za określeniem "hiszpański" lecz także ze względu na hermeneutykę budowaną na chrystologicznym rezonansie liturgii. Tego właśnie zadania podejmuje się niniejsza publikacja, która jest w gruncie rzeczy próbą teologicznego odczytania euchologii rytu, wydobycia najważniejszych wątków tematycznych, karmiących duchowość wielu pokoleń chrześcijan.