Broń sieczna w ogóle i w Polsce uważana archeologicznie

Reprint z 1857 r. Od wydawcy: "Broń sieczna Józefa Łepkowskiego to wyjątkowo ciekawa praca poświęcona historii oręża, oparta na badaniach archeologicznych prowadzonych w czasach współczesnych autorowi. Łepkowski zauważa, że „oręż może być kluczem do osądzenia oświaty ludu, który go używa – ile to stopni wykształcenia od ości rybiej, konchy morskiej, od kości i kamienia użytego do krajania, aż do skomplikowanej machiny XIX stolecia; od noża i oszczepu aż szabli i karabina! [...] Wojny to rdzeń historyi ludów: bitwy rozstrzyga oręż myślą prowadzony; z wykształcenia więc i rodzaju zbroi i oręża i o dziejach narodu sądzić można. Są wieki co tylko miecz za godło swe mają: on panuje, rozstrzyga i na ostrzu Bóg losy narodów składa.”Autor opisuje historię powstania broni siecznej, jej rozwój, najważniejsze obyczaje tyczące się mieczy (łamanie, rzucanie na ziemię po śmierci władcy, sposób oddawania broni przez pokonanego rycerza), a nawet najważniejsze kolekcje broni białej. Książkę wieńczą cztery tablice z rycinami przedstawiającymi miecze, szable i pałasze".