Od cara do cara. Studium rosyjskiej polityki historycznej

Fragment wstępu: "Podejście do  historii w  sposób wybiórczy, czynienie zeń swego rodzaju mitologii, po części niewiele mającej wspólnego z prawdą historyczną, sięga najwcześniejszych przekazów pisanych. Mniej czy bardziej zmanipulowany sposób przedstawiania roli własnego państwa (narodu) w kluczowych momentach dziejów, jak też korzystnej dla celów bieżących interpretacji – czy raczej reinterpretacji – własnej historii państwowej (narodowej) pozostaje jednym z narzędzi polityki, sposobem legitymizacji władzy. Można nawet powiedzieć, że służy legitymizacji państwa – przeprowadza jako historycznie uzasadnione jego prawo do niezależnego funkcjonowania. Zarazem kształtuje pożądany przez władze wzorzec tożsamości narodowej, typy identyfikacji, postaw społecznych, wzmacnia czy też narzuca określone poglądy, doktryny polityczne, interpretacje, a  nawet światopogląd. Innymi słowy, historia jako nauka, jako gałąź edukacji, dziedzina publicystyki obsługuje interesy państwa".