Winnice i wino

Trzeci już, po „Fukier i wino” oraz „Wino i historia” tom rozpraw z serii „Studia z historii wina”. Historia polskich winnic – jak czytamy we wstępie - mało do tej pory przebadana, stawia przed badaczem wiele rozmaitych problemów, jako że z natury swojej wymaga wiedzy z najrozmaitszych dziedzin, takich choćby jak kartografia, meteorologia historyczna, toponimia, pomocna jest też analiza materiału ikonograficznego, pamiętnikarskiego, studiowanie warunków geologicznych, miejscowej flory i fauny. Stąd interdyscyplinarność wielu rozpraw zamieszczonych w tej książce, nieraz z najrozmaitszych śladów i tropów dokumentalnych odtwarzających dzieje dawnych polskich winnic, m.in. na średniowiecznym Śląsku, w Sandomierzu czy w wielkopolskim Kórniku. Dopełnieniem tych partii książki są artykuły poświęcone tak zadomowionemu w polskiej kulturze „węgrzynowi”, sprowadzanemu, jak głosił przedwojenny slogan składu win Juliusza Grossa: „Z węgierskiej winnicy z krakowskiej piwnicy”. Dzieje tego niemal stuletniego składu, podobnie jak wielu innych podobnych ośrodków, zakończyły się wraz z „bitwą o handel” w Polsce Ludowej lat 50. Do tych czasów odnosi się też rozprawa: Winnice i sady. O polityce Polski Ludowej wobec wina gronowego na przykładzie winnicy w Warce i wytwórni w Idalinie. Warto też wspomnieć o szkicach poświęconych najrozmaitszych odwołaniom i aluzjom do wina w naszym piśmiennictwie filozoficznym od wczesnego średniowiecza po wiek XIX oraz przedwojennej działalności Zrzeszenia Winiarzy Zaprzysiężonych, dostarczających wino mszalne, zgodne z przepisami kościelnymi.