Kronikarze i „starcy”

W pracy Kronikarze i „starcy” Autorka zaprasza nas na historyczny spacer po dawnym Ponidziu, swojej „małej ojczyźnie” położonej w cieniu Świętego Krzyża. Tytułowymi przewodnikami po ziemiach wokół Wiślicy, Nowego Miasta Korczyna czy Pacanowa są przywołani „starcy”, czyli ludowi bajarze, będący przekazicielami tradycji, historii i wiary, na równi z wielkimi polskimi kronikarzami: mistrzem Wincentym Kadłubkiem i kanonikiem Janem Długoszem, obficie z tej ludowej tradycji czerpiących. W pracy przewijają się postacie świętych pań Kingi i Jadwigi, wraz z przedstawicielami wielkich rodów rycerskich: Melsztyńskich, Sancygniowskich czy Rytwańskich, będących w średniowieczu, jak i później twórcami specyfiki nadnidziańskiego „matecznika”. Najważniejszym jednak bohaterem opowieści jest prosty lud, owi „ubodzy duchem”, którzy przez wieki przechowali „wiano” minionych pokoleń, obecne jeszcze do niedawna w zbiorowej świadomości.