Non omnis moriamur

Ze wstępu: „Praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy, wprowadzający, ma za zadanie przybliżyć Czytelnikowi genezę i rozwój wspólnot dominikańskich na Śląsku od czasów średniowiecza aż po początek XIX w. […] Drugi rozdział dotyczy zawiadomień o zgonach zakonników wysłanych z klasztorów śląskich do przeora konwentu w Znojmie. Poprzedza go krótkie wprowadzenie dotyczące roli „memorii” we współczesnych zakonach oraz o charakterze źródeł memoratywnych. […] Ostatni, trzeci rozdział dotyczy obecności dominikanów śląskich w nekrologach klasztornych zachowanych w archiwach czeskich i morawskich. […] Celem pracy jest pokazanie zakonników związanych z konwentami dominikańskimi na Śląsku zachowanych w źródłach memoratywnych klasztorów czeskich i morawskich. Jest więc to publikacja o charakterze źródłowym. Może stanowić podstawę do dalszych badań nad składami konwentów dominikańskich na Śląsku od początku XVIII w. aż do sekuralizacji. […]”