Z Nowej Marchii do Nowej Marchii

Książka jest autobiografią J. Lüderitza, człowieka wywodzącego się z pogranicza polsko-niemieckiego. Przedstawia on swoje korzenie i dzieciństwo (Rostin/Rościn, Lippehne/Lipiany i Soldin/ Myślibórz w latach 1935-1945), wysiedlenie z ojczyzny i pierwsze lata powojenne (Rüdersdorf, Schöneiche i Berlin po roku 1945), początek pracy zawodowej i spotkania z kulturą, m.in. polską (Rüdersdorf, Lipsk, Frankfurt nad Odrą i Bogensee k. Wandlitz, Lata 1951-1957), pracę w kopalni jako więzień polityczny, założenie rodziny, zaangażowanie w sprawy literatury, przyjazne spotkania z Polakami po drugiej stronie Odry (Rościn/ Rostin, Myślibórz/Soldin, Lipiany/Lippehne i inne miejsca po roku 1968), przejście na emeryturę i czas dla wschodniobrandenburskiej ojczyzny (po roku 1992).