Kościół w Polsce za Mieszka I i Bolesława Chrobrego

Zamiarem autora było przedyskutowanie podstawowego zrębu danych źródłowych oświetlających pierwsze dekady dziejów Kościoła w Polsce jako instytucji oraz wykreślenie granic możliwych interpretacji owych źródeł na podstawie współczesnej wiedzy o Kościele powszechnym owych czasów. Chociaż tytuł książki może to sugerować, czytelnik nie znajdzie tu syntezy pierwszych dekad dziejów polskiego Kościoła. Prezentowane przez autora poglądy na zasadnicze kwestie związane z początkami Kościoła w Polsce, w wielu punktach odbiegają znacząco od dotychczasowych ustaleń historiografii. Opisując panującą obecnie wizję początków chrystianizacji Polski, Dariusz A. Sikorski przeciwstawia się m.in. przypisywaniu papiestwu znacznej roli w rozwoju organizacji Kościoła na ziemiach Piastów, postrzeganiu procesu przyjmowania nowej religii jako w zamierzeniu panujących procesu masowego, zakładaniu, że stosunek Kościoła niemieckiego do rozwijających się w Polsce struktur był z gruntu negatywny. Zwraca również uwagę na traktowanie (wbrew częstym deklaracjom historyków) źródeł archeologicznych jako pomocniczych i wtórnych. Praca otrzymała tegoroczną nagrodę KLIO III stopnia w kategorii autorskiej.