Zabójstwo wielkiego mistrza Wernera von Orseln

Temat zabwernerójstwa wielkiego mistrza Wernera von Orseln (1275?–1330) najpełniej, jak dotąd, potraktował polski badacz Janusz Trupinda. W opublikowanym na przełomie XX i XXI wieku obszernym artykule przedstawił kompleksowo okoliczności śmierci zwierzchnika Zakonu Krzyżackiego, pisząc o osobie sprawcy, motywach jego działania, samym zajściu oraz o miejscu przestępstwa. Oficjalne dokumenty zakonu, a także pismo wystawione w dniu pogrzebu wielkiego mistrza przez biskupów pruskich wskazywały, że motywem zabójstwa którego dopuścił się Jan von Endorf był stan psychiczny sprawcy (obłąkanie). Marcin Murinius w swojej XVI wiecznej Kronice Mistrzów Pruskich podaje jako przyczynę zabójstwa spór o konie, które Werner von Orseln miał odebrać zamachowcowi. Późniejsi historycy zakonu przyjmują, że przyczyną zamachu był nakaz opuszczenia przez Jana von Endorfa konwentu w Kłajpedzie, który wydał Werner von Orseln. W niniejszej publikacji Hanna Bobińska i Grzegorz Ojcewicz pragną przyczynić się do wiarygodnego zamknięcia tej dramatycznej karty w historii. Autorzy kontynuują poszukiwania badawcze w ramach nowej subdyscypliny, jaką jest filologia śledcza.