Kultura medialna średniowiecza Europa łacińska

Książka zajmuje się mediami jako siłą kreatywną uczestniczącą w tworzeniu kultury. Na pierwszym miejscu znalazły się media osobowe, oralne, w średniowieczu bowiem liczyły się przede wszystkim żywe słowo i pamięć. Lecz słowo improwizowane, wygłaszane przy wszystkich swoich zaletach, było ulotne, przemijające. Działaniu czasu oparło się inne medium, jakim było pismo. Niniejsza książka tego nośnika znaczeń oczywiście nie pomija. Uwzględnia także rozwijające się paralelnie wizualizacje: portale, malowidła ścienne i stropowe, witraże, także weksylia, pieczęcie i monety. One także przenosiły informacje i budziły emocje, generowały wartości, uczestniczyły w tworzeniu i rozwijaniu kultury. Podobną rolę w procesie komunikacyjnym, w tworzeniu i przekazywaniu informacji, w kształtowaniu porządku społeczno-politycznego i wspólnoty religijnej pełniły realizacje multimedialne. Im także poświęcono jeden z rozdziałów.