Zmanipulowana Troja

Spór o autentyczność wydarzeń, opisanych przez Homera w poematach Iliada i Odyseja, sięga korzeniami starożytności. Sprowadza on się w istocie do dwojakiego sposobu traktowania poetyckiego przekazu: albo jako wiernej relacji historycznej, albo wizji wyłącznie artystycznej, obrazu świata nierealnego, wymyślonego przez genialnego poetę. To pierwsze przekonanie, negujące po części "gabinetową" krytykę filologiczno-historyczną Iliady, ześrodkowało się na poszukiwaniach miejsca zakładanych wydarzeń. Ich kulminacją stały się działania Henryka Schliemanna, który wskazał, zresztą nie jako pierwszy, wzgórze Hisarlik nad Cieśniną Dardanele na miejsca starożytnej Troi. Spektakularne wykopaliska, które przeprowadził na Hisarliku, ugruntowały na dobre, jak się wydawało, przekonanie o historyczności Troi i wydarzeń związanych z wojną trojańską. Wszyscy archeolodzy prowadzący po Henryku Schliemannie wykopaliska na wzgórzu Hisarlik, a więc Wilhelm Dorpfeld, Carl W. Blegen i wreszcie Manfred Korfmann, kierowali się jedną myślą: udowodnić, że wzgórze Hisarlik kryje w sobie pozostałości wielkiej, wspaniałej Troi