Antroponimy w iAcharnejczykach/i Arystofanesa

Prezentowana praca bada imiona własne (a dokładniej tę ich część, którą zaliczam w poczet antroponimów) występujące w sztuce pt. Acharnejczycy autorstwa ateńskiego komediopisarza greckiej epoki klasycznej, Arystofanesa. Jej głównym celem jest przeprowadzenie takiej analizy antroponimów greckich, która sprawdziłaby ich (szeroko rozumianą) morfologię oraz opisała je w ujęciu onomastycznym, z pewnym zacięciem filologicznym. Wydaje się, że obraz postanalityczny powyższego przedsięwzięcia stanowić może źródło ciekawych wniosków, tak na kanwie językoznawczej, w morfologii/słowotwórstwie greki klasycznej, jak i na niwie onomastyki, w antroponimii greki klasycznej — zarówno w ujęciu ogólnym, jak i literackim — ale także spostrzeżeń być może atrakcyjnych filologicznie. Dodatkowo, ów postanalityczny obraz stanowić może punkt wyjścia do badań tłumaczeń objętych analizą antroponimów greckich na wybrane języki nowożytne, co, jak wspomniano, składać ma się na późniejszą treść komplementarnego tomu monografii. [ . . . ] stricte onomastycznym aspektem bieżącej pracy jest propozycja uściślenia terminu ‘antroponim’, który w onomastycznej literaturze przedmiotu rozumiany jest dość niejednoznacznie. Kwestia ta jest nie tyle częścią analizy, co warunkiem wstępnym tejże: bez definicji terminu ‘antroponim’ nie można dokonać ekstrakcji imion do analizy. (Ze Wstępu)