Jan III Sobieski

Jan III Sobieski w młodości studiował na Akademii Krakowskiej i podróżował po Europie Zachodniej. W 1665 roku został marszałkiem wielkim koronnym, a w 1668 roku otrzymał hetmaństwo wielkie koronne. Dowodził wojskami polskimi pod Podhajcami i Chocimiem. 16 V 1674 roku szlachta zebrana na elekcji wybrała na króla człowieka, który jej zdaniem ucieleśniał wszystkie zalety Sarmaty. W pierwszym okresie swych rządów Jan III dążył do odzyskania Prus Książęcych i zawarcia pokoju z Turcją. Służyć temu miały przymierza zawarte z Francją i Szwecją. Wszystkie kalkulacje skończyły się fiaskiem, kiedy Francja zakończyła wojnę z Brandenburgią. Po sejmie 1678-1679 nastąpiła na dworze zmiana orientacji. W marcu 1683 roku Sobieski zawarł przymierze z cesarzem Leopoldem I zwrócone przeciw Turcji. Król na czele armii udał się na odsiecz Wiedniowi. Sobieski zreformował wojska Rzeczypospolitej, zmieniając ich organizację i wyposażenie. Jan II Sobieski to słynny w naszej historii król - wojownik, ale też król - budowniczy i król - kochanek. Czasy jego rządów są uważane za najświetniejszy okres kultury sarmackiej.