Mocarz alkowy

August II z saskiej dynastii Wettinów, zwany przez potomnych Mocnym, rządził Rzeczpospolitą Obojga Narodów przez 36 lat, przerwane dwuletnim okresem wymuszonej abdykacji. Wettin cieszył się sławą wojownika obdarzonego brawurą i odwagą, ale nie miał ani zmysłu stratega, ani cech przywódczych. Okazuje się też, że wbrew ogólnemu mniemaniu, wiele wysiłków poświęcił na ratowanie Polski, która już wtedy chyliła się ku upadkowi; niestety, bezskutecznie. Nigdy nie spełnił swego największego marzenia i nie zdobył władzy, jaką miał "Król Słońce", Ludwik XIV, jednak w jednej kwestii nie tylko dorównał, ale nawet przewyższył swego politycznego idola: w liczbie spłodzonych dzieci. Historycy szacują, iż August II Mocny spłodził od 300 do 360 potomków, aczkolwiek on sam przyznawał się do ojcostwa zaledwie 11 z nich. Jeżeli szacunki biografów króla są prawidłowe, czego oczywiście nie można w żaden sposób sprawdzić, to geny tego władcy może mieć każdy współczesny Polak. Poznając życie przypadku Augusta II, należy stwierdzić, iż przypisywana mu ilość potomstwa nie jest nieprawdopodobna, a nadany mu przydomek "Mocny" nie zawdzięczał niepospolitej sile, którą pozwalała mu łamać podkowy i zginać blaszane talerze, ale właśnie niespożytemu temperamentowi erotycznemu i nieskończonej ilość metres i kochanek. Książka poświęcone jest głównie życiu miłosnego pierwszego Wettina na tronie Polski. Przedstawia kolejne metresy oraz kochanki, które na dłużej zagościły w jego sypialni lub w jakiś sposób wpłynęły na jego życie.