Lubomirscy w XVIII wieku

Lubomirscy byli rodziną magnacką i jej przedstawiciele sprawowali najwyższe urzędy państwowe w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Poszczególne osoby z rodziny wniosły duży wkład m.in. w rozwój polityczny i kulturalny państwa. Do dzisiaj rezydencje Lubomirskich wzbudzają zachwyt, czego przykładem są m.in. Wilanów oraz Łańcut. Powstało wiele prac na temat poszczególnych osób czy linii Lubomirskich na przestrzeni wieków. Jednak niniejsza książka ukazuje przedstawicieli Lubomirskich w innej niż dotychczas perspektywie – nie poprzez pryzmat polityki czy wojskowości, lecz rodziny i kwestii gospodarczych. Badanym okresem był XVIII w., którego koniec w Rzeczypospolitej Obojga Narodów wyznaczył trzeci rozbiór i zniknięcie państwa z mapy Europy. Podstawę źródłową pracy stanowią różnorodne materiały źródłowe, dzięki czemu wymiar omawianych zagadnień zyskał szersze tło. Ponadto korespondencja umożliwiła poznanie wielu aspektów życia magnatów, w tym też działań planowanych w tajemnicy. W efekcie powstała praca, która pozwala prześledzić życie magnatów urodzonych w rodzinie Lubomirskich w XVIII w. od narodzin do śmierci. Poznajemy w niej etapy edukacji, zagadnienia związane z zawieraniem małżeństw, ale też relacje dzieci z rodzicami, czy kwestie związane z postrzeganiem własnego nazwiska. W książce omówiono również sprawy gospodarcze, które odgrywały istotną rolę w życiu magnaterii. Zarządzanie wielkimi majątkami, ale też długi czy towary luksusowe były częścią codzienności Lubomirskich. Z kolei działy dóbr i intercyzy pozwalają poznać możliwości finansowe i rozmiar majątków przedstawicieli rodziny w XVIII w. W pracy przedstawiono także wybrane sprawy rodzinne Lubomirskich. Książka ukazała się dzięki wsparciu Fundacji Trzy Trąby.