Rusini z doliny Jasiołki

Średniowiecze przyniosło istotną zmianę w lokalizacji osadnictwa, które ze: wzgórz, wzniesień, miejsc z natury obronnych, zeszło w doliny rzek i potoków. Mniej liczyło się bowiem bezpieczeństwo, a bardziej względy praktyczne: bliskość wody, łatwy dostęp do pól uprawnych i pastwisk, sprawna komunikacja między osadami. Nowo lokowane wsie nie tworzyły początkowo obszaru zwartej zabudowy, a poszczególne gospodarstwa (dworzyszcza) zakładano wzdłuż górskich potoków. Te, małe enklawy łączyły się z czasem tworząc jedną, często dość rozległą wieś. Potok, jako jednostka terytorialna funkcjonował jeszcze w XVII wieku, a ślady w nazewnictwie wielu wsi pozostały do tej pory. Małe, górskie osady, określano mianem potoków, przy czym potok odpowiadał jednej lub dwom wsiom, np. Daliowa ze Szklarami występują w rejestrach powinności kmiecych jako potok trzeci, Zawadka z Abramową jako potok piąty, natomiast Kamionka i Posada Jaśliska stanowiły tylko po pół potoku.