Kronika

Tekst tego dramatu został zaczerpnięty z "Biuletynu Kroniki Codziennej" i "Tagechronik" pisanych w łódzkim getcie od stycznia 1941 roku do lipca 1944 roku. Jet to kompozycja wybranych zdań i akapitów z pominięciem rozwlekłości i niezręczności stylistycznych, zbędnych dziś przymiotników, wyjaśnień i komentarzy, ale bez dopisywania czegokolwiek z wyjątkiem epilogu. Z tego powodu często człony osobnych zdań są ze sobą łączone, ale zawsze tak, aby przekazywały myśli kronikarza i tylko jego własnymi słowami ze ścisłym zachowaniem chronologii i ram każdego datowanego zapisu. Obie kroniki pisali etatowi pracownicy gettowego Archiwum na zlecenie żydowskiego zwierzchnika, ale bez wiedzy władz niemieckich. Tekst musiał mieć oględną formę, aby mógł się wybronić w razie wykrycia, nie przestając jednak być wiarygodnym dokumentem historycznym, który znakomicie ukazuje, jak działały mechanizmy zorganizowanego ludobójstwa. Dzięki temu jest on zabytkiem uniwersalnym, który ukazuje zarówno mechanizmy Holokaustu, jak i mentalność, zachowanie i instynkty wysoce zorganizowanego, sterroryzowanego i skorumpowanego społeczeństwa, jakie bynajmniej nie należy do przeszłości.