„Tymczasowy przyjaciel” Józef Lipski - ambasador polski w III Rzeszy

Józef Lipski (1894–1958) był dyplomatą postawionym przez swój rząd na jednym z najtrudniejszych posterunków w stosunkach międzynarodowych doby międzywojennej – „II wojna światowa wybuchła mu w rękach”. Od 3 lipca 1933 roku był posłem RP w Berlinie, a od 29 października 1934 roku występował w randze ambasadora. Opowieść o Józefie Lipskim jest narracją o rozwoju III Rzeszy i potędze Hitlera oraz o stosunkach polsko-niemieckich u progu wojny. Czy Lipski dostrzegał ekspansywne cele polityki niemieckiej w latach 1934–1938? Czy ufał w zapewnienia gwarancyjne niemieckiej strony? Jak dalece rozpoznawał konflikt interesów pomiędzy Polską a Niemcami latem 1938 roku? Jakie ustępstwa uważał za możliwe do przyjęcia przez Polskę podczas polsko-niemieckich rozmów, wokół żądań terytorialnych III Rzeszy, między październikiem 1938 a marcem 1939 roku? Czy w sierpniu 1939 roku postępował właściwie – zwłaszcza w związku z paktem Ribbentrop–Mołotow i brytyjską akcją mediacyjną w konflikcie polsko-niemieckim? Czy kiedykolwiek proponował inny scenariusz niż ten zrealizowany przez Józefa Becka? To pytania najważniejsze, ale na pewno nie jedyne.