Dziennik 1944-1949

"Mój życiorys i moja przeszłość" - taki tytuł nosi pierwszy zapis w dzienniku młodego Józefa Tischnera. Pismo jest jeszcze dziecinne, charakter dopiero się kształtuje. Ale tytuł świadczy o poważnym stosunku autora do rozpoczynanego dzieła. Obdarzony poczuciem humoru i literackim talentem pisze o pierwszych miłościach i religijnych rozterkach, kreśli sugestywne portrety nauczycieli i kolegów. Obrazuje ówczesną rzeczywistość: walkę nowych władz z Kościołem i dylematy młodych ludzi, rozdartych między chęcią zdobywania wiedzy a kompromisami, jakie się z tym wiążą. Dziennik jest nie tylko bezcennym źródłem dla tych, którzy interesują się osobą i dziełem autora "Etyki Solidarności". Jest też cenny dla wszystkich, których interesuje historia, szczególnie społeczna związana z przemianami świadomości, krążeniem idei, rodzeniem się i obumieraniem pewnych postaw. W swoim dzienniku kilkunastoletni Józef stworzył barwny portret pokolenia, które dorastało w latach powojennych, a zarazem przejmującą opowieść o młodości, dojrzewaniu, buncie i szukaniu dróg do odpowiedzi na ważne pytania.