Twarzą w twarz. Adolf Hitler

Opis wydawcy Książka historyczna Twarzą w twarz przedstawia zbiór nieoficjalnych wypowiedzi Adolfa Hitlera, które to kierował on do ludzi ze swojego najbliższego otoczenia m.in. do sekretarek i najbliższych współpracowników. Choć kariera polityczna Adolfa Hitlera jest dość obficie udokumentowana, tak szczegóły z jego nieoficjalnych, prywatnych wypowiedzi powszechnie nie są zbyt znane – a przecież to właśnie dzięki nim możemy poznać głębiej charakter jednego z największych zbrodniarzy w dziejach ludzkości. W jaki sposób człowiek ze skromnym wykształceniem i bez koneksji zdołał dojść do władzy i wywołać II wojnę światową – największy dotychczasowy konflikt światowy? Czy wszystko, co mówił oficjalnie, pokrywało się z tym, co wyjawiał ludziom w swoich prywatnych kwaterach? W jaki sposób wyrażał swoje poglądy, nie mając przed sobą szerokiej publiczności? Czy był jedynie pionkiem, jak sądzą niektórzy, czy może geniuszem, który konsekwentnie dążył do realizacji swoich celów? Jaki tak naprawdę był Adolf Hitler?! ---------------------------------- Adolf Hitler to ojciec polityczny i duchowy IV Rzeszy, tj. Unii Europejskiej. Socjalistycznego, antyludzkiego, antychrześcijańskiego konglomeratu zwasalizowanych państw pod przywództwem politycznym i biznesowym Berlina. „Tylko rządząc innymi narodami, można się nauczyć przywództwa” – stwierdził celnie Adolf Hitler. […] Adolf Hitler to guru „nowoczesnej lewicy”, jej ojciec duchowy, zaprzysięgły wróg Jezusa Chrystusa, Kościoła katolickiego, właściwie wszystkiego, co chrześcijańskie, zajadły wróg kleru. Ten człek nie mógł być inny: nakarmiony bowiem całą papką duchową XIX-wiecznych modernistycznych bredni, darwinistycznych, deterministycznych farmazonów, nie mógł wyrodzić się w nikogo innego, jak w satanistę, osobnika tkwiącego w okultyzmie (od bełkotu ukraińskiej Rzydówki Bławatskiej po Rudolpha Steinera); wyrodził się w neopoganina, zmodernizowanego droida XX wieku nienawidzącego porządku opartego o Dekalog. Hitler był „materialistą naukowym”. Rozum i wola spinały horyzont wewnętrzny tego bohatera i ikony lewactwa. […] - ze wstępu Pana Nikt