Alkoholowe dzieje Polski

Picie i upijanie się to dwie różne czynności i dwa stany świadomości. Pierwsze służy poprawieniu nastroju, zabawie, podkreśleniu smaku potraw, a nawet w niewielkich ilościach zdrowiu. Natomiast drugie, czyli upijanie się, jest siłą destrukcyjną. Uważa się, że w Polsce upijanie się ma długą tradycję. W potocznej opinii utrwalił się osąd, że pijana szlachta doprowadziła do kryzysu państwa w XVIII w. i że jednym z czynników decydujących o wymazaniu Rzeczypospolitej z mapy Europy było szlacheckie biesiadowanie i nadużywanie trunków, stosowanych także jako oręż w walce politycznej o "kreski", czyli głosy herbowej gołoty. W niniejszej Książce Jerzy Besala w barwny sposób próbuje szukać odpowiedzi na pytanie, czy rzeczywiście w Polsce Piastów, Jagiellonów i Rzeczypospolitej Obojga Narodów nasi przodkowie pili szczególnie ekscesywnie na tle sąsiadów. Czy Polacy pili inaczej i więcej niż np. Niemcy, Rosjanie, Szwedzi, Kozacy, Francuzi? Autor analizuje jak picie rozkładało się na poszczególne stany i warstwy społeczne, i czy spożycie alkoholu wpłynęło na losy narodów i jednostek. "Bywało śmiesznie, ale i strasznie".