Polacy w rosyjskiej Besarabii w latach 1812-1918

Polacy przybywali na tereny wieloetnicznej Besarabii począwszy od 1812 roku aż do 1918 roku. Przez cały ten okres w tej części imperium rosyjskiego osiedliło się łącznie około 20 tysięcy osób narodowości polskiej. Przybywali oni w kilku etapach i z kilku podstawowych przyczyn, choć dla wszystkich głównym celem Polaków była poprawa warunków życia. W większości polscy osadnicy dążyli do przystosowania się do funkcjonowania w tej krainie, przy czym możemy wskazać na kilka różnych sposobów integracji ze społeczeństwem Besarabii. Bardzo ważne okazało się zwłaszcza zachowanie polskiej tożsamości narodowej, o czym zadecydowało kilka czynników, głównie wiara katolicka. Podjęte w rozprawie rozważania nad historią osadnictwa polskiego w rosyjskiej Besarabii mają pokazać różne aspekty funkcjonowania Polaków na obczyźnie i różnorodne sposoby ich adaptacji do zmieniających się warunków w miejscu osiedlenia. Istotne jest także ukazanie, w jakim stopniu struktura dziewiętnastowiecznego osadnictwa przełożyła się na obecne rozmieszczenie polskiej mniejszości narodowej w Mołdawii. Polacy z XIX wieku stali się przykładem na niezłomność polskiego ducha w czasach zaborów. Są ważnym wzorem dla potomków, żyjących obecnie w Republice Moldovy, gdyż potrafili się zjednoczyć i działać razem na rzecz zachowania własnej tożsamości. Ten problem jest niezwykle interesującym zagadnieniem badawczym.,