Samolot An-2 we wspomnieniach agrolotników

50 lat temu Wytwórnię Sprzętu Komunikacyjnego w Mielcu opuścił samolot An-2R o numerze fabrycznym 1G156-21. Popularnego "Antka" zarejestrowano pod znakami SP-WMF. Minęły prawie cztery dekady i losy tego samolotu splotły się z losami Muzeum Narodowego Rolnictwa i Przemysłu Rolno-Spożywczego w Szreniawie. Samolot trafił do Wielkopolski i znalazł się na ekspozycji "Agrolotnictwo" tegoż muzeum. Jego obecność na tejże ekspozycji łatwo zrozumieć. Przez kilkadziesiąt lat An-2 był podstawowym narzędziem pracy polskich agrolotników. Prymitywnie wyglądający dwupłat ze skrzydłami pokrytymi płótnem doskonale odpowiadał wymaganiom stawianym maszynom agrolotniczym. Świetnie sprawdzał się nie tylko w Polsce i innych krajach Europy Środkowej i Wschodniej, ale także w trudnym klimacie afrykańskim i bliskowschodnim. Polskie rolnicze "Antki" przez kilkadziesiąt lat można było napotkać na trzech kontynentach. W poszczególne akcje były zaangażowane grupy od kilku do kilkudziesięciu pilotów, mechaników oraz innych specjalistów. Kilku z nich zgodziło się opisać swoje przygody związane z pracą z wykorzystaniem samolotów An-2. Zebrano materiał niezwykle różnorodny. Poszczególne rozdziały przygotowali: Teofil Lenartowicz, Maciej Szczawiński, Andrzej Maszczyński, Marek Szkudlarek, Maciej Lewandowski, Jerzy Kwieciński, Wojciech Bielawa, Bogdan Likus oraz Bernard Wolny. Podjęli oni zagadnienia: problemu transportu polskich Antków z Mielca do Lwowa, pracy agrolotników w Polsce, Pakistanie, Iranie, Sudanie i innych krajach, a także powstania przeciwpożarowego "Antka". Rozdziały "ludzi polskiego agrolotnictwa" wzbogacają fragmenty pióra Roberta Stachyry, chyba największego w Polsce specjalisty od samolotu An-2.