Bractwa religijne w średniowieczu i okresie nowożytnym (do końca XVIII wieku)

Oddawana w ręce czytelników publikacja ma na celu zarysowanie nowych lub słabo dotychczas opracowanych obszarów badawczych dotyczących fraternalnej problematyki i stanowi zapowiedź kolejnych tego typu przedsięwzięć naukowych. Bractwa były popularną formą organizowania wiernych i ściślejszego wiązania ich z instytucjami kościelnymi. Badanie różnorodnych form działalności tych instytucji umożliwia ukazanie oddziaływania na lokalne społeczności w perspektywie "długiego trwania", a także pozwala uchwycić rolę bractw w działalności ewangelizacyjnej różnych wyznań. Część pierwsza niniejszego zbioru studiów odnosi się do różnych kategorii bractw religijnych w średniowiecznej i nowożytnej Europie. Rozwój stowarzyszeń religijnych przyśpieszały procesy społeczno-gospodarcze oraz sytuacja w Kościele, szczególnie kierunki reform i formy przeżywania oraz manifestowania wiary. Część druga traktuje o bractwach katolickich w Polsce; w trzeciej omówiono prawosławne i unickie. W ostatniej części autorzy poszczególnych artykułów zmierzyli się z tematem "bractwa religijne a sztuka".