Rycerze-Rabusie ze Śląska i Łużyc

U schyłku średniowiecza rycerze-rabusie (tzw. raubritterzy) stali się powodem poważnych problemów społecznych, m.in. na obszarze Śląska i Łużyc. Odstępując od rycerskich ideałów oraz wykorzystując swoje wojskowe umiejętności, rycerze-rabusie zdecydowali się zbić fortunę na drodze rozbojów, kradzieży, a nierzadko również mordów. Zajęcie to było na tyle intratne i względnie bezpieczne, że procederem trudniły się całe rody, a profesja przechodziła z ojca na syna. Sieć zamków i zameczków, która gęsto oplatała cały obszar Sudetów i Podgórza Sudeckiego, stanowiła dla nich doskonałą bazę wypadową. Wiele z nich zostało przez raubrietterów zagarniętych siłą, a następnie zamienionych w prawdziwe zbójeckie gniazda. Poszczególne bandy liczyły od kilku do kilkudziesięciu osób. Wyczyny raubritterów były na tyle zuchwałe, ze aż do dziś są one tematem licznych legend i zatrważających opowieści.