Granice Polski najdawniejszej Prologomena tom 1

Spis treści I. WĘGIEŁ POLSKI PIERWOTNEJ NAD GÓRNĄ NISĄ ŁUŻYCKĄ ZAGOZD- A FLUVIO NISSA. 1. Kraina Zagozd – południowo-zachodni węgieł Polski najdawniejszej. Prapolskie nazwy geograficzne nad górną Nisą. 2. Wczesnośredniowieczne terytoria plemienne Bieżuńczan (nad górną Nisą) i Milczan (nad górną Sprewą). 3. Pradziejowe związki ziem nad górną Nisą z południowo-zachodnią Polską. Ich przynależność polityczna i kościelna w końcu X i w początku XI w. 4. Zagadnienie granic Zagozdu (Ziemia Żytawska) i „Bieżuńska” (Ziemia Zgorzelecka). Sąsiedzi od północy, „Niszanie”. 5. Przynależność ziem nad górną Nisą w połowie XII wieku. Dane bulli wrocławskiej z roku 1155 oraz Annales Veterocellenses (a fluvio Nissa) 6. Terytoria nad górną Nisą – dane geograficzne, archeologiczne. 7. Etniczny charakter osadnictwa i nazewnictwa Zagozdu i niektórych ziem sąsiednich w świetle danych językoznawczych. 8. Pierwotne znaczenie pojęcia granica a dział wodny. Wariant granicy Polski wczesnośredniowiecznej między Śląskiem a Turyngią. 9. Najdawniejsza granica Polski pierwotnej między Sudetami a Borami Dolnośląskimi: dział wodny między Nisą a Sprewą. II. GRANICA MIĘDZY POLSKĄ PIERWOTNĄ A ŁUŻYCAMI. REGION DOLNEJ NISY. 1. Terytoria plemienne nad dolną Nisą i na Łużycach (Dolnych). Ziemia Selpoli. 2. Terytorium „Niszan” (Nice). Licicauiki a Łużyce. Zagadnienie przynależności politycznej i kościelnej tych ziem. 3. Zwierzchność polska nad Sprewą w XII w. Związek ziemi nad dolną Nisą ze Śląskiem. Zmiany w przynależności. 4. Językowe świadectwa przynależności ziem w regionie dolnej Nisy do Polski. 5. Nazwy geograficzne z samogłoskami nosowymi dowodem polskości ziem po zachodni dział wodny dolnej Nisy. 6. Inne lingwistyczne dowody zasięgu polskości po dział między dolną Nisą a Sprewą: nazwy geograficzne typu chełm, wilk, struga i wschodnio i dolno-łużyckie zabytki językowe. 7. Dane dialektologiczne dotyczące pogranicza polsko-łużyckiego w regionie dolnej Nisy i w sąsiedztwie. 8. Wynik prologomenów: na rozpatrywanym odcinku państwowa, etniczna i językowa granica Polski najdawniejszej we wczesnym średniowieczu ustaliła się na linii dzielącej dorzecze Nisy (Łużyckiej) i Sprewy.