Brakteaty - pieniądz średniowiecznych Prus

Praca przedstawia historię pieniądza na ziemiach pruskich w okresie krzyżackim (1233 - 1525): powstanie systemu monetarnego, jego zasady, kolejne reformy i kryzysy. Udało się w niej rozwiązać kilka zagadek absorbujących badaczy od XIX stulecia - np. Zaproponować nowe odczytanie celu i przebiegu reformy monetarnej wielkiego mistrza Winrycha von Kniprode, przeprowadzonej ok. 1364 roku. Na tle szeroko zarysowanych dziejów pieniądza szczególna uwaga poświęcona jest brakteatom - specyficznej formie jednostronnych, beznapisowych monet. Wybijano je przez cały omawiany okres – najpierw jako jedyną formę pieniądza monetarnego, potem zaś, od lat 60-tych XIV w. jako zdawkowe fenigi służące mieszkańcom Prus do codziennych, drobnych zakupów – czasem jednak, w chwilach kryzysu, przejmujące rolę podstawy systemu monetarnego. Ponieważ oznaczany były tylko prostymi symbolami, nie zawsze dziś zrozumiałymi, brakteaty wymagały gruntownych studiów dla ich odróżnienia od monet obcych, zwłaszcza polskich, rozpoznania, które z nich wydał Zakon Krzyżacki, a które pruscy biskupi, miasta czy Stany, i wreszcie określenia ich chronologii.