Ormianie w przedautonomicznej Galicji

Niniejsza książka podejmuje ważny temat dla poznania przeszłości tej części ziem Rzeczypospolitej, która skutkiem polskiej niefrasobliwości i zachłanności państw sąsiednich znalazła się pod panowaniem austriackim. Rozprawa, trafnie określona przez autora jako "opowieść o Ormianach", pokazuje, że można stworzyć pracę naukową, która obokniewątpliwych walorów poznawczych przedstawia też pewną wartość literacką. Praca składa się z sześciu rozdziałów oraz aneksu źródłowego, na który składa się szesnaście spisów ludności ormiańskokatolickiej. Rozdział pierwszy został poświęcony charakterystyce wykorzystanych źródeł i literaturze przedmiotu. Zestawiono w nim i opisano wyznaniowe konskrypcje wiernych, księgi metrykalne ślubów, chrztów i zgonów, katastry gruntowe oraz zabytki kartograficzne. W rozdziale drugim przedstawiono historię i organizację wspólnoty Ormian w badanej epoce. W części trzeciej centralne miejsce zajmuje małżeństwo ormiańskie, którego obraz wyłania się m.in. z ksiąg zaślubionych. Naturalnym efektem małżeństwa były narodziny potomstwa - wokół dzieci ormiańskich i ich miejsca w rodzinie koncentruje się narracja w rozdziale czwartym. Kolejna część została poświęcona rodzinie ormiańskiej. Ostatni rozdział niniejszej pracy traktuje o śmierci w środowisku Ormian.